Odzyskiwanie czynników chłodniczych w postaci skroplonej. (Metody odzysku w fazie ciekłej)

Menu
Home Klimatyzacja Wentylacja Chłodnictwo

Wpisał qki

Wtorek, 09. Luty 2010 18:44

1. Przetaczanie czynnika dzięki statycznej różnicy ciśnień.

W przypadku zastosowania tego sposobu odzysku czynnika chłodniczego mogą wystąpić trzy rodzaje statycznej różnicy ciśnień w urządzeniu chłodniczym: - stała różnica wywołana ciśnieniem pomocniczego gazu obojętnego np. azotu - krótkotrwała różnica ciśnień – wywołana różnymi warunkami początkowymi w układzie chłodniczym oraz w butli na odzyskiwany czynnik - różnica wywołana umiejscowieniem butli (poniżej miejsca gromadzenia się cieczy w instalacji chłodniczej), przepływ czynnika chłodniczego w tym przypadku jest wywołany oddziaływaniem sił grawitacyjnych Wykorzystanie azotu.

Odzyskiwanie czynnika chłodniczego za pomocą sprężonego azotu przeprowadza się w wyniku wprowadzenia tego gazu do instalacji chłodniczej w miejsce gdzie występuje para. Czynność ta wywołuje wytworzenie się w układzie nadciśnienia oddziaływującego na ciecz, dzięki temu ciekły czynnik może zostać przetoczony do butli odzyskowej. Taki sposób odzyskiwania czynników ma zastosowanie przy cieczach charakteryzujących się niskim ciśnieniem nasycenia par ( np. R113, R11) oraz w trakcie przepłukiwania instalacji chłodniczych. Metoda ta jest najczęściej stosowana w przypadku gdy istnieje możliwość podłączenia się w najniższym punkcie instalacji. Odzyskanie czynnika tym sposobem jest stosunkowo proste oraz pozwala na za oszczędzenie czasu w porównaniu do innych metod odzysku. Jej minusem jest brak możliwości odzysku fazy parowej czynnika. Metoda ta nie jest zalecana do odzysku w większych instalacjach ze względu na utratę masy czynnika w granicach od 15 do 20%. Metodę tę powinno się stosować tylko w przypadku, gdy faza parowa czynnika może być usunięta w wyniku przepłukiwania, oraz w efekcie końcowym da się wyeliminować azot i odzyskać resztę czynnika. Wykorzystanie względnej próżni w butli na czynnik chłodniczy.

Do przeprowadzenia operacji odzysku czynnika chłodniczego tą metodą potrzebna jest tylko butla przeznaczona do odzysku, która została wcześniej opróżniona. Różnica ciśnień pomiędzy opróżnioną butlą i instalacją chłodniczą umożliwia przepływ ciekłego czynnika bez specjalistycznych urządzeń. Metoda ta zachodzi funkcjonuje tylko przez pewien okres czasu, a dokładniej do momentu wyrównania się ciśnień w butli i instalacji. Sposobem tym można odzyskać tylko część czynnika chłodniczego, oraz tylko w przypadku gdy istnieje możliwość bezpośredniego dostępu do czynnika w fazie ciekłej. Metoda w której wykorzystuje się próżnię względną w butli ze względu na jej małą wydajność, która jest zależna od objętości butli przeznaczonej do odzysku oraz strat ciśnienia, jest rzadko stosowana w praktyce. Grawitacyjne przetaczanie czynnika.

Metoda grawitacyjnego przetaczania czynnika odbywa się dzięki różnicy ciśnień wywołanej różnicą poziomów, które zachodzą pomiędzy miejscem w instalacji chłodniczej, gdzie znajduje się ciekły czynnik a butlą do odzysku. Szybkość odzysku w tej metodzie zależy od średnicy i długości przewodów łączących oraz różnicy poziomów. 2. Przetaczanie cieplne ciekłego czynnika chłodniczego.

W metodzie tej wykorzystuje się obniżenie temperatury butli do odzysku czynnika w wyniku czego obniża się poziom ciśnienia w jej wnętrzu. Proces ten można wykonać na wiele sposobów, między innymi: - przechowując butlę np. w chłodni, mroźni lub w miejscu o niskiej temperaturze przed wykonaniem odzysku, - używając ciekłego azotu bądź suchego lodu do obniżenia temperatury butli.

Ten sposób odzysku może być stosowany tylko i wyłącznie w butlach które są odporne na działanie niskich temperatur, gwałtowne obniżanie temperatur butli nie przystosowanych do tego zabiegu może doprowadzić do uszkodzenia butli oraz spowodowania zagrożenia dla życia. 3. Przetaczanie czynnika z użyciem pomp odśrodkowych lub pneumatycznych.

Metody z użyciem pomp odśrodkowych lub pneumatycznych jest stosowana w przypadku instalacji chłodniczych z większą objętością czynnika. Ciąg dalszy opisu wkrótce. 4. Odzysk czynnika na drodze sprężania par.

Ze względu na rozwiązania konstrukcyjne, kompresory tłokowe nie mogą pracować z fazą ciekłą czynnika, aby nie uległy uszkodzeniu w czasie operacji odzysku czynnika w fazie ciekłej można wykorzystać poniższe metody: - odparować ciekły czynnik chłodniczy, następnie go sprężyć i ponownie skroplić przed przetransportowaniem do butli. Postać ciekłą odzyskuje się tu pośrednio, w wyniku przejścia przez fazę parową, - „przepchnąć” ciecz za pomocą sprężarki wywołującej różnice ciśnień pomiędzy butlą do odzysku oraz instalacją. Odparowanie cieczy.

Odparowanie cieczy to proces mało wydajny, ze względu na to że przetaczany strumień masy czynnika jest parą odsysaną przez sprężarkę. W tym sposobie odzysku para czynnika zostaje sprężana, potem skroplona oraz w końcu przetoczona do butli. „Wypychanie” (ang. push) czynnika chłodniczego z instalacji.

Metoda ta doczekała się wiele rozwiązań w zależności od układów chłodniczych. W przygotowaniu. źródło: Denisa Clodic i Frederique Sauer „Vademecum odzysku czynników chłodniczych” wydanie 1.

Komentarze

Dodaj nowy

Szukaj